Śpiew propellera do słów Heredii,

Kiedyś zgubionych w smaltowej mgle...

Grałem jej jedną z moich komedii

W ekstrapowietrznym tylko-en-deux. 

 

Słońce do głowy biło ekstazą.

Słowa spływały w jeden refrain.

Obserwowała mnie bezwyrazo

Spod tangoszalu przez face-?-main. 

 

Nie wiem, czy brała, com mówił, serio.

(Dwie lekkie linie w kącikach warg...)

Pod nami warczał rytmiczny Bleriot

I wiatr całował błękitny kark


Kinematograf 



Piegowata służąca w białej bluzce w groszki 

Ktoś wysmukły, z rajerem 

- Przyjedziesz?... "- Nie mogę..." 

Hooop!! 

Samochody. Platformy. Dorożki. 

Kinematograf szprych 

Z kół łomotem gruchotał po wyschłym asfalcie. 

- Poczekaj..."-Nie, nie, nie proś, bo mogłabym ulec..."

Dzyn! Dzyn!! 

Tramwaj czerwony wytoczył sie z alej. 

Jeden. Dwa. 

Minęły się w przelocie, dystansując drogę 

Złowieszczy śpiew szlifowanych szyn... 

Mały człowiek w burym palcie.... 

Trrrrrach!!! 

Stoppp!! 

Hamulec! 

Aaaaaaaaaa! 

Przejechali!  Przejechali!!