Próżno drażni mi nozdrza twoich włosów kosmyk 

Kocham twych ust nęcący i słodkawy posmak 

Gdy mi z lekka rozchylisz warg pąsowy lufcik 

Wysypie garść pocałunków niewysłownych słów ci  

Za balustradą zębów ustawionych w szereg 

Mieszka twój mały język zawstydzony kleryk 

A kiedy się przechyla przez poręcz balustrad 

Bardziej jestem pieszczotą twoich słodkich ust rad 

Przeskocz przeskocz odważnie przez mych zębów parkan 

Wiele pieszczot ukrytych wgłębi słodkich warg  mam

Tam gdzie nam miłość story z pocałunków  utka

Czeka na cię mój język wiotka  prostytutka

Długo trwa już jak blady nieruchomy  Budda

Śniąc o tym komu sekret swoich słodkich ud da

Upieść upieść ją całą w dół wokół i w poprzek

Blade usta spragnione ci na ustach oprze

A kiedy was pieszczota porwie w wir  gorętszy

Zawiśnie ci bezwładnie na zębów  poręczy

I tając współomdlała jak zamarzły  sopel

Wytryśnie ci na wargi krwi kilkorgiem  kropel

W najgłębszym ciał dotyku płeć jest jak rekwizyt

Zajmiecie się wzajemnym oddawaniem  wizyt

By wracając zmęczeni z tych długich  eskapad

Nie zauważyć zmroku co tymczasem zapadł

Nudne są mi te usta teren wiecznych walk ów

Pójdziemy dla swych pieszczot szukać innych alków

Aż lecącym w swój odmęt by na mule dnia  lec

Cisza nocy na ustach nam położy  palec



 


Od zielonej lampy

na białym obrusie

kładą się półkola

ekstatyczne.

Chryzantemy milczą.

Pianino słucha.

Biały mops na pomarańczowym taborecie.

Granatowe niebo jest usiane gwiazdami, jak

sztandar amerykański.

Z okna trzeciego pietra wyjrzał lunatyk i nie

spotkawszy księżyca wrócił w łoże małżeńskie,

jak przyzwoity obywatel.

A księżyca nie ma.

Księżyc ma stosunek z kotem na dachu

sąsiedniej kamienicy.

Zegar cyka:

Już czas. Już  czas.

Teraz wrócę już zaraz ze swojego koncertu,

pełen owacji,

recytacji

i wibracji,

jak potrącona mandolina.

Kiedy wbiegnę po schodach i stanę na progu.

Mops ugryzie mnie w łydkę,

a ty podniesiesz  się z wolna ze swojego maleńkiego,

utulnego  fotelika.

Będziesz wyższa i smuklejsza niż zwykle,

a po końcach  loków, co ci spadają na szyję,

poznałem, żeś na mnie czekała.

Dlatego powiem jaknajobojetniej:

-Dzień dobry.-

I -  -Śliczna pogoda...-

A potem -  -Strasznie chce mi się pić-

Wtedy ty podejdziesz do mnie zupełnie blisko -

blisko

i bez słowa podasz mi swoje małe,

wykrojone,

ładne

usta.

Pochylam się nad  nimi i piję,

aż powoli lampa, mops i porcelanowy Paderewski

zaczynają tańczyć jakiegoś dziwnego cake -

walka,

coraz prędzej, coraz prędzej,

a pośrodku tego wszystkiego

siedzi wielki czarny  kot z zielonymi

fosforyzującymi oczyma,

które znam tak dobrze.

Ale po trochu i te oczy zaczynają się powlekać

lekką, puszystą mgłą,

a skądś z daleka,

z zaświatów

słyszę cichy, mistyczny szept,

jak szelest strun,

wieczorem.

- Zanieś mnie na otomanę... -