Zalistowiał cichosennie w cichopłaczu cicholas, 

Jak chodziły nim panienki, pierwiośnianki, ekstazerki, 

Kołysały się, schylały, rwały grzyby w bombonierki, 

Atłasowe, żółte grzyby, te, co rosną tylko raz. 

Opadały pierwsze liście na sukienki crepe de chine, 

Kołysały się rytmicznie u falbanek walansjenki, 

Zapłakały białe brzozy, podkrążone demimondainki 

I złe buki, stare mruki, pogrążone w wieczny spleen. 



Zalistowiał, zakołowiał, zaechowiał w cichośnie, 

Posypały się kropelki na pluszowe pantofelki, 

Zostawiły żal maleńki, zostawiły żal niewielki... 

Pójdą dalej cieniem alej. Będzie płacz... a może nie...


Zielone są ręce moje, 

i zielone są oczy moje, 

i zielone są rzęsy moje, 

jak peperment... 

Biała nuda usiadła w kucki na czarnym dywanie 

i podaje mi fajkę 

nabitą antypiryną. 

A ze ściany vis a vis łysy, wyuzdany 

zegar uśmiecha się do mnie z wyrazem 

najdwuznaczniejszych propozycji...