krew, Ty,

który błyszczeć na." /> krew, Ty,

który błyszczeć na." />

Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Motto: 

"Oh, le bruits de la pluie..." 

Verlain

  

Pada deszcz. Pada deszcz. 

Tańczą cienie na firance... 

Biały Pierrot, nocny wieszcz, 

Deklamuje lilii stance. 

  

Nocą... Cśśścho... Wszystko śpi... 

Jacyś... w kryzach... Mrok... rozpływa... 

Wynosili coś przez drzwi... 

Miękkie kroki wchodzą w dywan... 

  

Krzywy pajac, biedny klown, 

Głupi rycerz Beatryczy 

Twarz wykrzywił zło, jak faun, 

Na podłodze siadł i KRZYCZY... 



Jak chcesz wrzeszczeć - ciszej wrzeszcz! 

Przyjdą ludzie!... Światło wniosą!... 



Pada deszcz. Pada deszcz. 

Monotonnie. Capricioso. 



Tobie, Reniu


domy skaczą w konwulsjach sklepień 

krew bulgoce ustami rynien 

ręce moje wyciągam ślepe: 

oddaj oddaj cóżeś nam winien! 



gwiazdy z nieba lecą jak wiśnie 

ostre dreszcze wstrząsają światem 

znowu przyjdzie zgwałci i ciśnie 

noc-megiera w kolczykach świateł 



puść nas! puść nas! dosyć już czekam! 

otwórz wszystkim nieznane dróżki! 

daj nam także do dzbanka z mlekiem 

z chmur łyżeczką zbierać kożuszki 



słyszysz dzieci co cię wołają? 

przyjdź już! przyjdź już! weź nas i prowadź! 

po alejach twojego raju 

daj nam raz się przespacerować 



czemu czemu karcisz nas gniewem? 

złość otrząsam jak drzewa z szyszek 

przed twym tronem stoję i śpiewam 

otom panie święty franciszek! 



przyjm nas! przyjm nas! wszyscyśmy święci 

dobrzy ludzie prości i cisi 

po cóż twarz twa jak kula rtęci 

słońcem czarnym nad nami wisi? 



jakoż brama twoja zamknięta? 

otwórz! otwórz słyszysz kołatam! 

przyszły lata naszego święta 

wszystkich ludzi z całego świata. 



zejdź już! zejdź już! nie każ się prosić! 

dokąd każesz daremnie grzmieć mi? 

krwi twej ofiar mamy już dosyć! 

ciesz się z nami twoimi dziećmi! 



po cóż po cóż na krzyżu pościsz 

łaski swojej skąpisz wybrańcom? 

dobrzy ludzie cisi i prości 

dawny świat ten zbawili tańcem 



długo byłeś ze swoich sług rad 

płacz nad nami świętymi w złości 

o twe racje któreś nam ukradł, 

z aniołami rzucamy kości!


Ty, 



który błyszczeć na niebie,

jak guzik przyszyty do kołdry,

którą przykrywa się po nocy Allach

z swoją różową kochanką ! -

W cienistych salach

mój pan mię zamknął

i przejścia wszystkie strażami zatkał.

Ja nie móc nigdzie pójść.

Ja być matka.

We wnętrzu mojem mieszkać już syn,

ja czuć, jak on we mnie rość,

ja rączki drobne wyciągać do ciebie,

gdy ty,

samotny,

jak gwóźdź

błyszczeć na niebie.

Wiem,

kiedy nocą spać mój zły Efendi

i ciało moje pachnieć jakąś słodką maść,

ty wchodzić przez okno i na mię się kłaść,

ja czuć na sobie twój najsłodszy ciężar

i twoje srebrne nasienie

przyjmować, drżąc z rozkoszy moje śpiewne  biodra.

Ciebie ja pojąć za męża !

Przyjdź !

Ja być dla ciebie szczodra !

Piersi moje maleńkie, jak dwie popielniczki

Spodziewem pokarmu drżą

i brzuch mój tęsknić -

rozkoszy nie dosyć.

Przyjdź !

Wargi moje prosić !

Czemu przychodzisz tak rzadki !

Ja chcieć cię pojmać w moją sieć,

A teraz

Ja być matka.

Dlaczego mnie nie chcesz wziąć ?

Ciało moje musować, jak otwarty puchar,

którego uciekając w pośpiechu nie dopić.

Pójdź !

Chcę, byś usta w mych ustach utopić

i ssać,

kiedy ja leżeć w niemocy i we śnie.

To, co we mnie dziś rość,

być mi straszne i dziwnie słodkie  jednocześnie.

Weź mnie !

Dlaczego mnie nie chcesz wziąć ?

Może ty mieć gdzie ładniejsze kochanki ?

Patrz:

rzęsy moje - czarne, jedwabne firanki,

którymi my zasłonić dzień.

Noc mu się nie dać rozebrać

Za wcześnie.

Widzisz ?

Ja żebrać:

Weź mnie !

 

Po nocy ja czekać cię długo

na chłodnej pościeli sama,

aż przyjść ten jeden dzień.

Ja czuć,

Że ja być mama.

Przestrach się o mnie otarł.

Ja poczuć serca dwa.

Duszno mi w cieniu kotar.

Na chłodnej posadzce ja leżeć,

jak łza,

w której się twarz twa, Panie, odbijać boleśnie

i wargi moje prosić

Weź mnie !!