Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




kawiarnia była nabita szczelnie 

kiwał się rajer nad każdym stolikiem 

na palcach chodził po sali kelner 

roznosił na tacy likier 



i gdy do taktu orkiestry pstrej 

stawiał przed gościem kotlet 

ujrzał we fraku świński ryj 

zmieszał się nagle i pobladł 



dziwny mu w myślach zrodził się zamęt 

w noc roziskrzoną po drutach biegł 

cicho, pod skrzypiec akompaniament 

na dworze padał śnieg 



i widział ołtarz, skąd schodził anioł 

wiatr go kołysał na strandzie 

gdy kapał sosem na białą panią 

w czarnym olbrzymim Rembrandcie 



śnił mu się pomost rozkwitłych warg 

i nie mógł po nim przeleźć 

i widział tylko spasly kark 

i szczęk ruchomą czeluść 



cichutko w kącie stanął i wklęsł 

jak dzieci nocą przy szybach 

a białej pani trzepotał rzęs 

bezgłośnie krzyczał: "wybaw!" 



przez cały wieczór chodził jak we śnie 

wyrazy cedził skąpo 

i tylko jeden raz się roześmiał 

kiedy przynosił im kompot 



i widział halle o złotych stołach 

jasne jak nigdy przedtem 

kiedy go cicho ktoś z nich zawołał 

wolno na palcach wszedl tam 



i pobladł tapet wiśniowy pastel 

nim krzyk kobiecy je pożarł 

gdy gardła gościa obwisły plaster 

otwierał kelner NOŻEM!


Od zielonej lampy

na białym obrusie

kładą się półkola

ekstatyczne.

Chryzantemy milczą.

Pianino słucha.

Biały mops na pomarańczowym taborecie.

Granatowe niebo jest usiane gwiazdami, jak

sztandar amerykański.

Z okna trzeciego pietra wyjrzał lunatyk i nie

spotkawszy księżyca wrócił w łoże małżeńskie,

jak przyzwoity obywatel.

A księżyca nie ma.

Księżyc ma stosunek z kotem na dachu

sąsiedniej kamienicy.

Zegar cyka:

Już czas. Już  czas.

Teraz wrócę już zaraz ze swojego koncertu,

pełen owacji,

recytacji

i wibracji,

jak potrącona mandolina.

Kiedy wbiegnę po schodach i stanę na progu.

Mops ugryzie mnie w łydkę,

a ty podniesiesz  się z wolna ze swojego maleńkiego,

utulnego  fotelika.

Będziesz wyższa i smuklejsza niż zwykle,

a po końcach  loków, co ci spadają na szyję,

poznałem, żeś na mnie czekała.

Dlatego powiem jaknajobojetniej:

-Dzień dobry.-

I -  -Śliczna pogoda...-

A potem -  -Strasznie chce mi się pić-

Wtedy ty podejdziesz do mnie zupełnie blisko -

blisko

i bez słowa podasz mi swoje małe,

wykrojone,

ładne

usta.

Pochylam się nad  nimi i piję,

aż powoli lampa, mops i porcelanowy Paderewski

zaczynają tańczyć jakiegoś dziwnego cake -

walka,

coraz prędzej, coraz prędzej,

a pośrodku tego wszystkiego

siedzi wielki czarny  kot z zielonymi

fosforyzującymi oczyma,

które znam tak dobrze.

Ale po trochu i te oczy zaczynają się powlekać

lekką, puszystą mgłą,

a skądś z daleka,

z zaświatów

słyszę cichy, mistyczny szept,

jak szelest strun,

wieczorem.

- Zanieś mnie na otomanę... -


Motto: 

"Oh, le bruits de la pluie..." 

Verlain

  

Pada deszcz. Pada deszcz. 

Tańczą cienie na firance... 

Biały Pierrot, nocny wieszcz, 

Deklamuje lilii stance. 

  

Nocą... Cśśścho... Wszystko śpi... 

Jacyś... w kryzach... Mrok... rozpływa... 

Wynosili coś przez drzwi... 

Miękkie kroki wchodzą w dywan... 

  

Krzywy pajac, biedny klown, 

Głupi rycerz Beatryczy 

Twarz wykrzywił zło, jak faun, 

Na podłodze siadł i KRZYCZY... 



Jak chcesz wrzeszczeć - ciszej wrzeszcz! 

Przyjdą ludzie!... Światło wniosą!... 



Pada deszcz. Pada deszcz. 

Monotonnie. Capricioso. 



Tobie, Reniu