Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




kawiarnia była nabita szczelnie 

kiwał się rajer nad każdym stolikiem 

na palcach chodził po sali kelner 

roznosił na tacy likier 



i gdy do taktu orkiestry pstrej 

stawiał przed gościem kotlet 

ujrzał we fraku świński ryj 

zmieszał się nagle i pobladł 



dziwny mu w myślach zrodził się zamęt 

w noc roziskrzoną po drutach biegł 

cicho, pod skrzypiec akompaniament 

na dworze padał śnieg 



i widział ołtarz, skąd schodził anioł 

wiatr go kołysał na strandzie 

gdy kapał sosem na białą panią 

w czarnym olbrzymim Rembrandcie 



śnił mu się pomost rozkwitłych warg 

i nie mógł po nim przeleźć 

i widział tylko spasly kark 

i szczęk ruchomą czeluść 



cichutko w kącie stanął i wklęsł 

jak dzieci nocą przy szybach 

a białej pani trzepotał rzęs 

bezgłośnie krzyczał: "wybaw!" 



przez cały wieczór chodził jak we śnie 

wyrazy cedził skąpo 

i tylko jeden raz się roześmiał 

kiedy przynosił im kompot 



i widział halle o złotych stołach 

jasne jak nigdy przedtem 

kiedy go cicho ktoś z nich zawołał 

wolno na palcach wszedl tam 



i pobladł tapet wiśniowy pastel 

nim krzyk kobiecy je pożarł 

gdy gardła gościa obwisły plaster 

otwierał kelner NOŻEM!


Towarzyszkom podróży na wszystkich kolejach świata - poświęcam. 

  

O podróże jednostajne na strzyżonym miękkim pluszu... 

Wczoraj Marna, dzisiaj Wołga, jutro może Jan-Tse-Kiang... 

Patrzę w oczy smutnej pani w fiołkowym kapeluszu 

I już kocham się, jak sztubak, taki duży, sławny pan. 



O wytarty plusz poduszki dosyć szorstkie wsprzeć policzki, 

Turkot ciszę ukołysze, wszystko będzie, jak przez mgłę. 

I znów przyśnią mi się usta długorzęsej podróżniczki 

Całowane gdzieś wieczorem koło Moskwy czy Louvain... 



Przyjdą myśli wypłowiałe, jak dalekie sny o damach. 

Tych, co kiedyś mnie kochały, zapomniały... może czas?... 

Panieneczki złotogłówki zmysłowieją w oknoramach, 

Ostrym wiatrom się oddają z całej siły, pierwszy raz. 



Może śnią im się w wiatrakach baśniejące złotozamki... 

Pociąg czhał przez pola wężem z siłą 400 HP... 

Panieneczki złotogłówki obudziły w sobie samki, 

Z przymkniętymi powiekami leżą wparte w kąt coup?. 



Znowu zacznie się sonata, tylko nie ta nasza, Jana. 

Moja biedna, moja cudza, biała matuś małej Li... 

Coś podkradnie się do okna, jakaś bajka Kellermana, 

Będzie patrzyć niewidziana w tańcu spermy, ciał i krwi... 



Może jestem trochę senny?... Może jestem trochę chory?... 

Niestrawiony, pieprzny obiad wywołuje refleks, żal... 

W rozdziawioną paszczę nocy depeszują semafory: 

Jadę, król, do Polinezji, na swój autorecital!


Motto: 

"Oh, le bruits de la pluie..." 

Verlain

  

Pada deszcz. Pada deszcz. 

Tańczą cienie na firance... 

Biały Pierrot, nocny wieszcz, 

Deklamuje lilii stance. 

  

Nocą... Cśśścho... Wszystko śpi... 

Jacyś... w kryzach... Mrok... rozpływa... 

Wynosili coś przez drzwi... 

Miękkie kroki wchodzą w dywan... 

  

Krzywy pajac, biedny klown, 

Głupi rycerz Beatryczy 

Twarz wykrzywił zło, jak faun, 

Na podłodze siadł i KRZYCZY... 



Jak chcesz wrzeszczeć - ciszej wrzeszcz! 

Przyjdą ludzie!... Światło wniosą!... 



Pada deszcz. Pada deszcz. 

Monotonnie. Capricioso. 



Tobie, Reniu